သဗၺာဘိဘူ သဗၺ၀ိဒူဟမသမိွ ေလာကႆ၊
သတၱေလာက သခၤါရေလာက ၾသကာသေလာက ဟူေသာ ေလာကသုံးပါးကုိ လႊမ္းမုိးႏုိင္သူ၊
သူ နဲ႕ငါ ကုသလဟိတ္ျဖင့္ေကာင္းေသာ လာျခင္းရွိသူ၊ အကုသလဟိတ္ျဖင့္ မေကာင္းေသာ လာျခင္းရွိသူတုိ႕၏ေလာကကုိ သိျမင္သူ၊
ရုပ္ နာမ္ ဓမၼတုိ႕၏ ျဖစ္ တည္ ပ်က္သေဘာကုိ အထူးသိျမင္သူ၊
စၾကၤာ၀ဠာအေပါင္း သိန္းေသာင္း ကုေဋမက ကုိ တြက္စစ္သိျမင္သူ၊
ဘုရားရွင္သည္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ကုိ ဂယာသီသေတာင္တန္းအနီးက ေရွးေဟာင္းဆာဒူးတုိ႕ က်က္စား ရာ ဂယာရြာအနီး ေဗာဓိပင္ေရာက္တြင္ ရရွိေတာ္မူခ့ဲသည္၊ အေလာင္းေတာ္သည္ ဟိမာလ ယေတာင္တန္း အနီး ေအးခ်မ္းေသာ သကၠတုိင္းတြင္း ေမြးဖြားခ့ဲသည္၊
ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ တုိင္းျပည္ကုိ အိမ္ေရွ႕စံဘ၀ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေနသလုိ မိမိကုိယ္တုိင္လဲ ထီးနန္းစည္းစိမ္၏ အုပ္ခ်ပ္မႈ၊ ရာထူးအာဏာဆြဲေဆာင္မႈ၊ ယေသာဓရာၾကင္ရာမိဖုရား၏ ဆြဲေဆာင္မႈမ်ားျဖင့္ အက်ဥ္းက်ေန ခ့ဲသည္၊ ထြက္ေျမာက္ရန္ၾကိဳးပမ္းေနခ့ဲသည္၊ လြတ္ေျမာက္ရန္ လမ္းရွာေနခ့ဲသည္၊ မုိးမ်ား သည္းသည္း မည္းမည္း အုပ္ဆုိင္းေနတတ္ေသာ မုိးလတစ္ညတြင္ လမင္း ထိန္ထိန္သာေနသည္၊
မနက္ခင္းက မင္းခ်င္းေယာက်ၤာမ်ား ေလွ်ာက္ထားသြားၾကသည္၊
ယေသာဓရာၾကင္ယာမွ သားေတာ္တစ္ပါး ဖြားျမင္ေၾကာင္း၊
လြတ္ေျမာက္ရန္ ရုန္းကန္ေနေသာ မိမိကုိ ေႏွာင္တြယ္မႈေနာက္တစ္မ်ိဳးတုိးလာျပန္ျပီ၊
ဒီတစ္ ခါမရုန္းရင္ျဖင့္ တစ္သက္လုံး ျမွဳံးမိရေခ်ေတာ့မည္၊
ယေသာဓရာအိပ္ယာေဆာင္ခန္းတြင္မီးေရာင္လ့ဲလ့ဲျမင္ရေသးသည္၊ သားေတာ္ေလးကုိ ေခ်ာ့သိပ္ေနမည္လား ေတြးမိသည္၊ သန္ေခါင္းခ်ဥ္းလုျပီ၊ .
ယေသာ့ေဆာင္ခန္းတြင္ ဆီမီးအိမ္တုိ႕ ျငိမ္းေလျပီ၊
ညနက္ ပုရစ္တုိ႕ တဂ်စ္ဂ်စ္ေအာ္မည္ေနၾကသည္၊
မိမိအိပ္ယာေဆာင္ခန္းတြင္ ညဥ့္ယံေစာေစာက မေမာမပန္း ကၾကိဳးဆင္ခ့ဲၾကေသာ လွယမင္းတုိ႕ အပ်က္ အပ်က္ အယြင္းယြင္းျဖင့္ ညအခင္းကုိ အက်ဥ္းတန္ေစေလျပီ၊
ယေသာ့္ေဆာင္ခန္းသုိ႕ လွမ္းခ့ဲျပီ၊ သားေတာ္ေလးကုိ ေပြ႕ပုိက္လွ်က္ အိပ္စက္ေနေသာ မယ္ယေသာ၊ လူ႕ေလာကၾကီး၏ မာယာ၊ လွည့္ကြက္မ်ားကုိ ျမဴဆံမွ်မသိေသးေသာ သားငယ္ေလး၊ ညနက္နက္ေအာက္က အလင္းပ်ပ်တြင္ ထင္းထင္းၾကီးလွေနေသာ သားေတာ္ေလးကုိ ေပြ႕ပုိက္လုိက္ခ်င္ပါဘိ၊
ရုန္အားႏွင့္ ဆြဲအားလုံးလား ေထြးလာျဖစ္ေနသည္၊ မတင္ထားေသာ ခန္းေဆာင္စပ၀ါေလးကုိ
ျပန္ခ်လုိက္သည္၊ မယ္ယေသာ့္မ်က္ႏွာႏွင့္သားေတာ္ငယ္မ်က္ႏွာတုိ႕ကုိ ဖုံးကြယ္သြားေခ်ျပီ၊
ခန္းေဆာင္စ ပ၀ါပါးပါးျဖင့္ ဘ၀ေတြျခားလုိက္ျပီ၊
